Przed II wojną światową w ówczesnym Hain funkcjonowały aż 2 szkoły. Jedna z nich, katolicka (zamknięta w 1939 r.), mieściła się w budynku późniejszej poczty, druga natomiast, ewangelicka, zajmowała budynek, który utrzymał swoją funkcję także po 1945 r.

Został wzniesiony w 1902 r. w miejscu, gdzie zgodnie z podaniami znajdowały się ogrody należące do dworu Schwinghammera, legendarnego założyciela Przesieki. W tym czasie nauczycielem był Karl Kasper, znawca sadownictwa, który założył ogród wokół nowopowstałego budynku, nawiązując tym samym, świadomie lub nie, do legendy o początkach Hain. Sam budynek szkoły został rozbudowany w 1925 r. Ewangelicka szkoła ludowa (niem. evangelische Volksschule), bo tak brzmiała jej pełna nazwa, w 1939 r. zyskała patrona. W 50. rocznicę urodzin nadano jej imię Hansa Christopha Kaergela, miejscowego pisarza, zadeklarowanego zwolennika nazizmu (więcej pkt. 15). Od tego czasu znana była jako Hans-Christoph-Kaergel-Schule. Po likwidacji szkoły katolickiej w kwietniu 1939 r. utworzono jedną wspólną placówkę dla wszystkich uczniów.

Ciekawostką jest że szkoła pełniła także funkcje sakralne. W Przesiece nie było nigdy kościoła ewangelickiego, a miejsce które służyło jako kaplica zostało w 1926 r. przez nowych właścicieli przekształcone w garaż. Wtedy też dzwon z dawnej kaplicy przeniesiono do szkoły i od tamtej pory w okresie letnim nabożeństwa odprawiano w jednej z sal lekcyjnych.

Niemiecka szkoła zakończyła działalność w lipcu 1945 r. a budynek został przejęty przez władze polskie. Nie wiadomo dokładnie kiedy uruchomiono polską szkołę podstawową, prawdopodobnie stało się to w roku szkolnym 1946/1947.

Nikt z obecnie żyjących Przesieczan nie pamięta okresu niemieckiego funkcjonowania szkoły, zachowało się jednak wiele opowieści o czasach późniejszych. Placówka była sercem życia społecznego wsi. Relacjonuje jeden z mieszkańców: Dzieciństwo to przede wszystkim szkoła podstawowa. To podstawowy element, który łączył, integrował, przekazywał wszelkie informacje z wioski, z ust do ust. Do tej szkoły chodził każdy. (…) Pełne osiem klas było i w każdej klasie osiemnaście, dziewiętnaście, nawet ponad dwadzieścia osób. I te informacje się po prostu przenosiło. Wszyscy wiedzieli wszystko. W szkole działał komitet rodzicielski, który organizował różne imprezy, takie typu choinka świąteczna czy bal maskowy w karnawale. Na te imprezy też przychodzili wszyscy. (…) Do szkoły przyjeżdżało kino. Raz w miesiącu przyjeżdżał pan Nyską i w tej Nysce przywoził sprzęt cały, przywoził filmy. I dla każdej klasy był film. Taki krótki, 30-40 minutowy, który dotyczył jakichś spraw związanych z nauką. Albo to była biologia albo geografia, coś z przyrody czy z klimatu. A później był film pełnometrażowy. I on był dostępny dla wszystkich. (…) Szkoła nadawała rytm życia. I do tej szkoły z każdego domu chodziło minimum dwoje dzieci. Minimum dwoje! A były takie domy, gdzie było i troje i czworo…

W okresie powojennego boomu demograficznego, trwającego do końca lat sześciesiątych, szkoła rozkwitała. W latach 1969-1970 mieszkańcy Przesieki w czynie społecznym dobudowali skrzydło mieszczące nowe sale lekcyjne i salę gimnastyczną. Później było gorzej. Liczba dzieci spadała, w związku z czym w roku szkolnym 1973/1974 samodzielna placówka została zlikwidowana i stała się punktem filialnym szkoły podstawowej w Podgórzynie. I choć jeszcze w 1979 r. przy szkole uruchomiono przedszkole, to w kolejnych latach ograniczano jej działalność, aż do likwidacji na przełomie lat 80. i 90. Obecnie jest tu Młodzieżowy Ośrodek Karkonoski prowadzony przez łódzką fundację CONVIVO. Tutaj też mieszkańcy Przesieki mogą głosować podczas wyborów i referendów, gdyż mieści siedzibę obwodowej komisji wyborczej.